Πελματιαία απονευρωσίτιδα

Τι είναι;

Η πελματιαία απονεύρωση είναι μια παχειά, σκληρή, ινώδης συνδετική ταινία η οποία εκτείνεται από το έσω φύμα της πτέρνας μέχρι τις κεφαλές των μεταταρσίων και αποτελείται από τρεις δέσμες έσω, έξω και κεντρική. Καλύπτει  τους αυτόχθονες μύες  και τα νευραγγειακά δεμάτια του ποδός .Η πελματιαία απονεύρωση αποτελεί μια σημαντική ανατομική δομή στήριξης της ποδικής καμάρας και επιπρόσθετα έχει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση των κραδασμών που ασκούνται στο πόδι όταν βαδίζουμε ή τρέχουμε.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι ο ερεθισμός ή η φλεγμονή της πελματιαίας απονεύρωσης (Εικ.1).

Ποίες είναι οι αιτίες;

Τα συνηθέστερα αίτια της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι:

1. Η ορθοστασία, η καταπόνηση των ποδιών με αυξημένα φορτία με παπούτσια που δεν υποστηρίζουν επαρκώς την ποδική καμάρα.
2. Οι σφιχτοί μύες στην γαστροκνημία περιοχή (γαστροκνήμιος, υποκνημίδιος) όπου αυξάνουν την βλαισότητα του ποδιού.
3. Η παχυσαρκία.
4. Η υψηλή ποδική καμάρα (κοιλοποδία) ή και η χαμηλή ποδική καμάρα (πλατυποδία).
5. Ο σακχαρώδης διαβήτης.
6. Ο τραυματισμός.
7. Η έντονη αθλητική δραστηριότητα.

Η οστική άκανθα της πτέρνας δεν είναι αιτία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας  αντιθέτως η άκανθα προκαλείται από τοπική άσηπτη φλεγμονή και μικρορήξεις της πελματιαίας απονεύρωσης. Το 50% των ασθενών με πελματιαία απονευρωσίτιδα εμφανίζουν και άκανθα πτέρνας στην πορεία.

Σε ποίους εμφανίζεται πιο συχνά;

Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν πως το 10% του πληθυσμού θα εμφανίσουν τουλάχιστον μια φορά κατά την διάρκεια της ζωής τους πρόβλημα στην περιοχή της πτέρνας που οφείλεται σε πελματιαία απονευρωσίτιδα. Οι γυναίκες προσβάλονται πιο συχνά από τους άντρες, ενώ η ηλικία που συναντάται πιο συχνά είναι μεταξύ 40 με 60 ετών.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι συχνότερη σε αθλητές αγώνων ταχύτητας , δρόμου μεγάλων αποστάσεων και αλμάτων, καθώς επίσης και σε αθλητές μπαλέτου, τένις, μπάσκετ.

Υψηλό ποσοστό εμφάνισης πελματιαίας απονευρωσίτιδας εμφανίζουν και μη αθλητές ασθενείς, των οποίων οι καθημερινές δραστηριότητες περιλαμβάνουν πολύωρη ορθοστασία ή βάδιση μεγάλων αποστάσεων καθώς και γυναίκες στην εγκυμοσύνη και υπέρβαρα άτομα.

Πώς εμφανίζεται/ συμπτώματα;

Η τυπική κλινική εικόνα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας  χαρακτηρίζεται από την παρουσία οξύ πόνου κάτω από την πτέρνα (έσω και οπίσθιο πέλμα στο έσω φύμα της πτέρνας), δημιουργώντας την αίσθηση “καρφιού” μέσα σ΄ αυτήν. Ο πόνος εντοπίζεται είτε κεντρικά είτε πρός την εσωτερική πλευρά του οστού της πτέρνας (Εικ.2).

Ο πόνος και δυσκαμψία εμφανίζεται κυρίως μετά τα πρώτα βήματα το πρωί  ή μετά από παρατεταμένη καθιστή θέση και ορθοστασία, ενώ μπορεί να επιτείνεται μετά από την χρήση σκάλας και την ανύψωση στα δάκτυλα του ποδιού. Ο ασθενής δυσκολεύεται να πατήσει το πόδι στο έδαφος , όταν το πόδι ζεσταθεί ο πόνος υποχωρεί. Παραμελημένη κατάσταση πελματιαίας απονευρωσίτιδας μπορεί να οδηγήσει σε μικρορήξεις στις ίνες της απονεύρωσης και έντονο πόνο.

Εαν εμφανίζεται πόνος αμφοτερόπλευρα στα πέλματα θα πρέπει να αποκλειστούν αρχικά άλλες συστηματικές παθήσεις    ( σύνδρομο Reiter, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, συστηματικός ευρυθηματώδης λύκος).

Θεραπεία 

Το 90-95% των ασθενών που πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα θα βρουν λύση στο πρόβλημα τους ακολουθώντας την συντηρητική αγωγή και την φυσικοθεραπεία έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα στην ανακούφιση του πόνου και την λειτουργικότητα του πέλματος.

Οξεία φάση

Στην οξεία φάση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας ο ασθενής θα πρέπει να διακόψει την δραστηριότητα που προκαλεί τα συμπτώματα και να αναπαυθεί. Η χορήγηση αντιφλεγμoνώδους αγωγής (χάπια ή έκχυση στην περιοχή) θα μπορούσε να προσφέρει ανακούφιση απο τον πόνο και περιορισμό της φλεγμονής. Εάν ο πόνος έχει προκληθεί από την χρήση φθαρμένων παπουτσιών θα πρέπει να αντικατασταθούν άμεσα.

Από άποψη φυσικοθεραπευτικής αντιμετώπισης στην οξεία φάση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας πολλά μπορούμε να προσφέρουμε στο κομμάτι ανακούφισης του πόνου αλλά και περιορισμού της φλεγμονής με την χρήση του πρωτοποριακού LASER Hilterapia, μας δίνει την δυνατότητα να μειώσουμε, στο μεγαλύτερο ποσοστό, τον πόνο 50% από την πρώτη κιόλας θεραπεία.

Η εφαρμογή υπερήχου, ηλεκτροθεραπείας, ιοντοφόρεσης και εγκάρσιας μάλαξης μπορούν επίσης να παρέχουν αναλγητική δράση. Η τοποθέτηση πάγου στην περιοχή του πέλματος  όπου πονά αρκετά συχνά στην διάρκεια της ημέρας για 10 λεπτά θα ήταν είναι ιδιαιτέρως ανακουφιστικό.

Η τοποθέτηση ειδικής ταινίας kinesiotape στην περιοχή του πέλματος θα μας δώσει τόσο μείωση του πόνου όσο και υποστήριξη της περιοχής της ποδικής καμάρας (Εικ.3) αποφορτίζοντας την πελματιαία απονεύρωση που φλεγμαίνει.

Η τοποθέτηση ειδικού κηδεμόνα νύκτας έχει αποδειχθεί αποτελεσματική όπου το πέλμα ακινητοποιείται σε θέση ραχιαίας κάμψης  5^ο  με σκοπό να διατηρείται η πελματιαία απονεύρωση σε έκταση.

Υποξεία και φάση επανένταξης

Στην φάση αυτή στόχος μας είναι να εξαλείψουμε πλήρως τα συμπτώματα του ασθενούς αλλά και να δώσουμε λύση στα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στον ερεθισμό της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Η λεπτομερής αξιολόγηση της κίνησης και λειτουργίας του πέλματος από τον θεραπετή είναι πολύ σημαντική για την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος που οδηγεί στην φλεγμονή και τον πόνο.

Η χρήση του κρουστικού υπερήχου σ’ αυτή την φάση θα μας βοηθήσει δραστικά στην εξάλειψη του πόνου στην πελματιαία απονεύρωση προκαλώντας αύξηση της αιμάτωσης και θρέψη της περιοχής.(video1)

Οι ασκήσεις ελαστικότητας της πελματιαίας απονεύρωσης καθώς και του αχιλλείου τένοντα είναι σημαντικές για την καλή λειτουργία του ποδιού κατά την βάδιση, ορθοστασία και τρέξιμο.

Πολύ βασικές είναι οι ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που κινούν το πέλμα προς όλες τις δυνατές κατευθύνσεις με την χρήση του ελαστικού ιμάντα.

Η εφαρμογή ειδικών τεχνικών κινητοποίησης (manualtherapy) στα οστάρια του πέλματος θα προσδώσει μείωση της δυσκαμψίας , του πόνου αλλά και λειτουργική ικανότητα στο πέλμα κατά την βάδιση και στήριξη.

Μόλις αποσυρθούν τα συμπτώματα θα ήταν χρήσιμο να πραγματοποιήσουμε ένα πελματογράφημα για να διαπιστώσουμε πως κατανέμονται τα φορτία στο πέλμα του ασθενούς και να διορθώσουμε (εάν χρειάζεται) τοποθετώντας ειδικά ορθωτικά πέλματα που ανταποκρίνονται στο ψηφιακό αποτύπωμα του κάθε ασθενούς (Εικ.4).

Η πρόληψη στην περίπτωση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι ζωτικής σημασίας για να μην έχουμε υποτροπές της φλεγμονής. Οι ασθενείς με πελματιαία απονευρωσίτιδα για 6-12 μήνες θα χρειαστούν ενθάρρυνση για διατάσεις, χρήση κατάλληλων παπουτσιών, αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας και βάδισης μεγάλων αποστάσεων.

Σύγχρονο Εργομετρικό κέντρο Life-Ergo στο ΟΑΚΑ για ερασιτέχνες & επαγγελματίες αθλητές @ Life-Ergo

2106811482

Εθνικό Προπονητήριο ΟΑΚΑ

info@Lifergo.gr

#lifergo #vo2max #ergometrica @ Life – Ergo @

Βιβλιογραφία

Adv Biomed Res.  2014 Mar 25;3:99. doi: 10.4103/2277-9175.129369. eCollection 2014.Extracorporeal shock wave therapy of gastroc-soleus trigger points in patients with plantar fasciitis: A randomized, placebo-controlled trial.Moghtaderi A, Khosrawi S, Dehghan F.

J Back Musculoskelet Rehabil.  2014 May 27. [Epub ahead of print]Taping for plantar fasciitis.Podolsky R, Kalichman L.

Ultrasound Med Biol.  2014 Aug;40(8):1737-54. doi: 0.1016/j.ultrasmedbio.2014.03.001. Epub 2014 May 3.Application of ultrasound in the assessment of plantar fascia in patients with plantar fasciitis: a systematic review.Mohseni-Bandpei MA¹, Nakhaee M², Mousavi ME³, Shakourirad A⁴, Safari MR³, Vahab Kashani R³.

Rev Esp Salud Publica.  2014 Jan-Feb;88(1):157-78. doi: 10.4321/S1135-57272014000100010.[Effectiveness of different physical therapy in conservative treatment of plantar fasciitis: systematic review].[Article in Spanish]Díaz López AM, Guzmán Carrasco P.

J Orthop Surg Res.  2013 Sep 3;8:31. doi: 10.1186/1749-799X-8-31.Treatment of chronic plantar fasciopathy with extracorporeal shock waves (review).Schmitz C¹, Császár NB, Rompe JD, Chaves H, Furia JP.

Ann R Coll Surg Engl.  2012 Nov;94(8):539-42. doi: 0.1308/003588412X13171221592456.Plantar fasciitis.Cutts S¹, Obi N, Pasapula C, Chan W.

Physiother Theory Pract.  2013 May;29(4):259-70. doi: 10.3109/09593985.2012.731675. Epub 2012 Oct 22.The clinical effects of Kinesio® Tex taping: A systematic review.Morris D¹, Jones D, Ryan H, Ryan CG.

J Manipulative Physiol Ther.  2012 Feb;35(2):127-66. doi: 10.1016/j.jmpt.2012.01.001.Manipulative therapy for lower extremity conditions: update of a literature review.Brantingham JW¹, Bonnefin D, Perle SM, Cassa TK, Globe G, Pribicevic M, Hicks M, Korporaal C.

Am Fam Physician.  2011 Sep 15;84(6):676-82.Diagnosis and treatment of plantar fasciitis.Goff JD ¹, Crawford R.

Prim Care.  2013 Dec;40(4):969-86, ix. doi: 10.1016/j.pop.2013.08.011. Epub 2013 Sep 24.Evaluation and treatment of biking and running injuries.Oser SM¹, Oser TK, Silvis ML.

Scand J Med  Sports 2014 Aug 21. doi: 10.1111/sms.12313. [Epub ahead of print]

High-load strength training improves outcome in patients with plantar fasciitis: Arandomized controlled trial with 12-month follow-up

S.BrentBrotzmanandKevinE.Wilk, “Ορθοπαιδική Αποκατάσταση στην Κλινική Πράξη”, Ιατρικές Εκδόσεις Κωνσταντάρας, Έκδοση 2007.

Άραγε, πόσοι από εμάς είμαστε ευτυχισμένοι με το ύψος μας; Δεν θα θέλαμε κάποιοι να είμαστε λίγο ψηλότεροι ή ίσως και λίγο πιο κοντοί;
Ορισμένα αγόρια ονειρεύονται να κοιτάζουν τα αστέρια του μπάσκετ ευθεία στα μάτια, όπως άλλωστε και μερικές κοπέλες, θα ήθελαν να στέκονται δίπλα στα διασημότερα top-models, χωρίς να τις κοιτούν από χαμηλά. Κάποιοι άλλοι πάλι, είναι τόσο ψηλοί που νιώθουν κυριολεκτικά σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ανάμεσα στους φίλους και τους συγγενείς τους.
Παρόλα αυτά, όταν φτάνουμε σε ηλικία που έχει πια τελειοποιηθεί η δομή του σκελετού μας, συνήθως μοιάζουμε περισσότερο με τους γονείς μας παρά με τα αστέρια των ονείρων μας.

Ποιοι παράγοντες καθορίζουν το ύψος μας;
Υπάρχουν άραγε κάποιοι νόμοι της φύσης που καθορίζουν το πόσο ψηλοί θα γίνουμε; Και αν ναι, τότε είναι δυνατόν να το προβλέψουμε από μικρή ηλικία;
Κάποιοι λένε ότι όταν οι πατούσες μας είναι μεγαλύτερες σε σχέση με τις υπόλοιπες αναλογίες μας, τότε είναι πολύ πιθανό να ξεπεράσουμε το μέγιστο προβλεπόμενο ύψος μας.
Παρόλο που οι επιστήμονες νιώθουν πολύ υπερήφανοι που κατόρθωσαν, πρόσφατα, να αποκωδικοποιήσουν τη δομή του γενετικού κώδικα, ωστόσο δεν έχουν πάρει ακόμη σαφείς απαντήσεις για τους παράγοντες που επηρεάζουν τη σωματική μας ανάπτυξη.
Σε κάθε περίπτωση, οι μέχρι σήμερα εργαστηριακές μελέτες, έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο είδος έχει εξελιχθεί με βάση συγκεκριμένους παράγοντες, που έχουν να κάνουν τόσο με την κληρονομικότητα, όσο και με το περιβάλλον, τις διατροφικές συνήθειες του ατόμου, τις αρρώστιες που έχει περάσει στην παιδική του ηλικία, και άλλα.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους και οι απαντήσεις θα έλθουν μόνες τους
Κατ’ αρχήν είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η καμπύλη της αύξησης του ύψους μας ποικίλει ανάλογα με την ηλικία μας.
Από τη στιγμή που θα γεννηθούμε και μέχρι τα δεύτερα γενέθλια, το ύψος μας μπορεί να αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς, που αγγίζουν ακόμη και τους 3-5 πόντους το μήνα, ενώ στη συνέχεια οι ρυθμοί αυτοί σταδιακά μειώνονται. Για παράδειγμα, ένα μωρό που γεννιέται με ύψος 50 πόντους, μπορεί να πάρει περίπου 35 πόντους μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Από εκεί και πέρα και μέχρι την εφηβεία, θα παίρνει περίπου 7 έως 7,5 πόντους το χρόνο. Στην εφηβεία όμως, θα σημειώσει μια δεύτερη -και τελευταία- έξαρση, η οποία θα κυμανθεί από 7 έως 12 πόντους το χρόνο, μέχρι να αποκτήσει το ύψος που θα έχει ως ενήλικας.
Κατά την ηλικία των 40-50 ετών, το ύψος θα αρχίσει να ακολουθεί μια ελαφρώς φθίνουσα πορεία, η οποία είναι αναπόφευκτη ακόμη και στους υγιέστερους ανθρώπους.

Ένας σημαντικός παράγοντας για τον καθορισμό του ύψους είναι το πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα μακριά μας κόκαλα ή «μακρά οστά», όπως είναι για παράδειγμα ο μηρός και η γάμπα. Και τούτο συμβαίνει διότι κοντά στις άκρες τους έχουν ένα συστατικό που ονομάζεται συζευκτικός χόνδρος και έχει ορισμένα κενά. Μέχρι την εφηβική μας ηλικία αυτά τα κενά έχουν το περιθώριο να καλυφθούν με νέο οστεϊκό υλικό, δηλαδή να δημιουργηθεί ακόμη μεγαλύτερη μάζα από κόκαλο και να ψηλώσουμε περισσότερο. Όταν όμως η ανάπτυξή μας ολοκληρωθεί (συνήθως κατά την ηλικία των 17 ετών), οι συζευκτικοί χόνδροι μας «κλείνουν» πια και το κόκαλο λογικά δεν μπορεί να μεγαλώσει άλλο.

Κατά την έναρξη της εφηβείας, οι παλάμες και τα πέλματα μεγαλώνουν νωρίτερα από τα «μακρά οστά», γι’ αυτό λοιπόν, αρκετοί επιστήμονες υποστηρίζουν οι πρώτες ενδείξεις για την έναρξη της δεύτερης ραγδαίας ανάπτυξης είναι η απότομη αύξηση της πατούσας.
Εξάλλου, αξίζει να γνωρίζουμε ότι η ανάπτυξή μας επηρεάζεται και από κάποια άλλα συστατικά που παράγει ο οργανισμός μας και ονομάζονται ορμόνες. Οι διακυμάνσεις στην ανάπτυξή μας εξαρτώνται από το πόσο μεγάλες ποσότητες από την κάθε ορμόνη παράγει ο οργανισμός. Τέτοιες ορμόνες είναι η αυξητική ορμόνη, η κορτιζόνη, ο θυρεοειδής, τα οιστρογόνα και οι τεστοστερόνες.
Το ορμονικό μας σύστημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο και με το φύλλο μας, γεγονός που διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία της συνολικής μας ανάπτυξης.

Για παράδειγμα, τα κορίτσια μπαίνουν στην περίοδο της εφηβείας νωρίτερα από τα αγόρια, και μάλιστα κατά μέσο όρο, περίπου δύο χρόνια νωρίτερα. Κατά συνέπεια, η φάση της ανάπτυξης ολοκληρώνεται αρκετά νωρίτερα, γεγονός που σε τελική ανάλυση αφήνει μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια στα αγόρια για να αναπτυχθούν. Κατά συνέπεια, τις περισσότερες φορές οι ενήλικες άνδρες είναι περίπου 12 έως 15 πόντους ψηλότεροι από τις συνομήλικες γυναίκες.

Ένας τέταρτος παράγοντας που επηρεάζει τη συνολική μας ανάπτυξη, είναι τα γονίδιά μας, δηλαδή όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχουμε κληρονομήσει από τους γονείς μας. Είναι εντυπωσιακό ότι πολύ συχνά μπορεί να συναντήσουμε αδέλφια από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα, που ενώ ζουν μέσα στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον, ακολουθώντας κοινές διατροφικές συνήθειες, έχουν διαφορετικό ύψος. Αναρωτιέστε άραγε γιατί να συμβαίνει αυτό; Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το διαφορετικό μίγμα των γονιδίων που συγκεντρώθηκε στο κάθε παιδί, διαμόρφωσε έναν εντελώς ξεχωριστό χάρτη προσωπικότητας και οργανικής δομής.

Μπορώ να προβλέψω το ύψος μου;
Σύμφωνα με μια μεγάλη ομάδα επιστημόνων, στην ηλικία των δύο χρόνων έχουμε αποκτήσει το μισό περίπου ύψος από εκείνο που θα έχουμε ως ενήλικες. Γι’ αυτό λοιπόν, πολύ απλά, δεν έχουμε παρά να διπλασιάσουμε το ύψος που είχαμε στα δεύτερα γενέθλιά μας, για να υπολογίσουμε πόσο θα ψηλώσουμε συνολικά στη ζωή μας.
Ένας άλλος τρόπος, που σχετίζεται με ιατρικές εξετάσεις, είναι να πραγματοποιήσουμε μια σειρά από συγκεκριμένες ακτινογραφίες, με σκοπό να ανακαλύψουμε την «ηλικία των οστών μας». Στόχος του γιατρού είναι να εξετάσει την πυκνότητα των συζευκτικών χόνδρων, αν δηλαδή είναι ακόμη «ανοικτοί» και τι περιθώρια έχουν για να μακρύνουν.
Μια άλλη συνηθισμένη φόρμουλα για τον υπολογισμό του ύψους, είναι τα απλά μαθηματικά, αρκεί να γνωρίζουμε το ύψος των γονιών μας. Πιο συγκεκριμένα, υπολογίζουμε τα εξής, ανάλογα με το φύλλο:

για τα αγόρια: <ύψος του πατέρα + ύψος της μητέρας + 13 πόντους> δια δύο
για τα κορίτσια: <ύψος του πατέρα + ύψος της μητέρας – 13 πόντους> δια δύο
Πρόκειται για μια αρκετά ασφαλή πρόβλεψη και τα ποσοστά απόκλισης, τις περισσότερες φορές, είναι περίπου από έξι έως οκτώ πόντους.
Όλες βέβαια αυτές οι μέθοδοι προσφέρουν υποθετικά μόνον αποτελέσματα.
Επιπροσθέτως, όλες οι φόρμουλες και οι πίνακες ανάπτυξης βασίζονται σε ομαδοποιημένες μελέτες και δεν αποτυπώνουν το χάρτη ενός και μόνον συγκεκριμένου παιδιού.

Διατροφή και ύψος
Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή, σε συνδυασμό με την απουσία κάποιας σοβαρής ασθένειας, αναμφισβήτητα θα οδηγήσει στα ανώτατα προβλεπόμενα όρια ισορροπημένης ανάπτυξης.

Οι συνθήκες που επηρεάζουν το ύψος
Τα περισσότερα κοντά παιδιά, που δεν έχουν υποφέρει από βαριές ασθένειες, συνήθως έχουν κοντούς γονείς. Ίσως πάλι, να ανήκουν στην κατηγορία των εκείνων των παιδιών που είχαν αργή ανάπτυξη κατά την πολύ νεαρή ηλικία τους, γεγονός που είναι πολύ πιθανόν να ανατραπεί στη συνέχεια, με αποτέλεσμα στην εφηβεία να κερδίσουν τελικά τους «χαμένους» πόντους.
Αρκετές όμως φορές, τα πρόωρα ή μικροκαμωμένα βρέφη, ενδέχεται να μην προλάβουν να φτάσουν στο προβλεπόμενο τελικό ύψος μέχρι την εφηβεία, κι ας χαίρουν άκρας υγείας.
Παρόλα αυτά, κάθε σοβαρή ασθένεια μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη, όπως είναι για παράδειγμα, η νεφρική ανεπάρκεια ή οι εντερικές ανωμαλίες, οι οποίες γίνονται αιτία για να μην απορροφά ο οργανισμός τις πολύτιμες βιταμίνες των τροφών.

Ο διαβήτης που ξεκινά κατά την παιδική ηλικία (συνήθως ο τύπος 1), συνήθως αποτελεί έναν ανασταλτικό παράγοντα για την ανάπτυξή μας. Όμως, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, συμβάλει στη μείωση των δυσάρεστων συνεπειών.
Ένας άλλος παράγοντας τέλος, είναι η κακή διατροφή. Για παράδειγμα, βρέφη ή παιδιά που δεν λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες μιας ισορροπημένης δίαιτας, έχουν αυξημένες πιθανότητες να γίνουν πιο κοντά από ότι αρχικά είχε προβλεφθεί.

👉Σύγχρονο Εργομετρικό κέντρο Life – Ergo στο ΟΑΚΑ για ερασιτέχνες & επαγγελματίες αθλητές @ Life – Ergo

☎️2106811482

📭Εθνικό Προπονητήριο ΟΑΚΑ

✉️info@Lifergo.gr

#lifergo #vo2max #ergometrica @ Life – Ergo @ Life – Ergo Εργομετρικό

Το σύνδρομο τριβής της λαγονοκνημιαίας ταινίας αποτελεί ένα συνηθισμένο τραυματισμό υπέρχρησης ,ο οποίος εμφανίζεται ιδιαίτερα σε δρομείς μεγάλων αποστάσεων .Οι βιομηχανικοί και οι προπονητικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην δημιουργία αυτού του συνδρόμου , αλλά η πραγματική του αιτιολογία είναι κατά κάποιο τρόπο αόριστη .

Το πόδι ενός μέσου δρομέα έρχεται σ ` επαφή με το έδαφος περίπου 3000 φορές για κάθε μίλι . Τρέχοντας λοιπόν πάνω από 10 μίλια , αυτό σημαίνει ότι το πόδι δέχεται 30000 πιέσεις. Η δύναμη όμως που χρειάζεται για να απογειωθεί ισοδυναμεί με 3 φορές περίπου το βάρος του σώματος , με αποτέλεσμα , αν κάποιος ζυγίζει 70 κιλά , να χρειάζεται δύναμη 210 κιλών . Πράγματι , δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο , που το γόνατο του δρομέα αποστάσεων υπόκειται σε πολύ μεγάλες εντάσεις, κάνοντάς το επιρρεπές σε τραυματισμούς .

Η γνώση της ανατομίας της λαγονοκνημιαίας ταινίας , του μυικού συστήματος που περιβάλλει την εξωτερική επιφάνεια του μηρού και της λεκάνης , των εξωτερικών και των εσωτερικών παραγόντων κινδύνου που προδιαθέτουν τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων για τη δημιουργία αυτού του συνδρόμου, καθώς επίσης και η βιομηχανική του αστραγάλου , της κνήμης και του γόνατος , αποτελούν τις βασικές προυποθέσεις για την επιτυχή αποκατάσταση και θεραπεία αυτού του τραυματισμού .

Ανατομικά & Κινησιολογικά στοιχεία

Η λαγονοκνημιαία ταινία είναι από μόνη της μία χοντρή ταινία της περιτονίας , η οποία εκτείνεται από το φύμα της λαγόνιας ακρολοφίας και εξασφαλίζει την πρόσφυση για τον τείνοντα την πλατεία περιτονία και τον μεγάλο γλουτιαίο μυ . Αυτή συνεχίζεται κάτω , στην πλάγια πλευρά του ποδιού και τελικά προσκολλείται στο πλάγιο φύμα της κνήμης [ φύμα του Gerdy] και πλησίον της κεφαλής της περόνης . Ένας ορογόνος θύλακας βρίσκεται στη σύνδεση αυτή , διευκολύνοντας την κίνηση της λαγονοκνημιαίας ταινίας πάνω από τον πλάγιο επικόνδυλο.

Η πρωταρχική λειτουργία της λαγονοκνημιαίας ταινίας είναι να παρέχει στατική ισορροπία στην πλάγια επιφάνεια του γονάτου . Όταν το γόνατο είναι σε κάμψη , με γωνία μεγαλύτερη από 30 μοίρες , η λαγονοκνημιαία ταινία μετατοπίζεται ραχιαία πίσω από τον πλάγιο επικόνδυλο . Κατά τη διάρκεια τώρα της έκτασης του γονάτου , η ταινία μετακινείται πρόσθια , μπροστά από τον πλάγιο μηριαίο επικόνδυλο . Αυτή η επαναλαμβανόμενη κίνηση οδηγεί στον ερεθισμό και στη φλεγμονή μέσα στη λαγονοκνημιαία ταινία , στον ορογόνο θύλακα και στο περιόστεο του πλάγιου μηριαίου επικόνδυλου .

Κατά τη διάρκεια που ο αθλητής τρέχει , η λαγονοκνημιαία ταινία βοηθάει στο να διατηρηθεί η κάμψη στο ισχίο και στο γόνατο . Όταν το ισχίο είναι σε κάμψη , ο τείνων την πλατεία περιτονία βρίσκεται μπροστά στο μεγάλο τροχαντήρα και βοηθά στο να διατηρηθεί το ισχίο σε κάμψη , ενώ όταν είναι σε έκταση μετακινείται πάνω από το μεγάλο τροχαντήρα βοηθώντας έτσι την έκταση του ισχίου . Στην άρθρωση του γονάτου η λαγονοκνημιαία ταινία τραβιέται πάνω από το πλάγιο μηριαίο κόνδυλο περίπου στις 30 μοίρες , και η έκταση του γόνατος διατηρείται.

Αυτό αποδεικνύει τον σημαντικό ισορροπιστικό παράγοντα αυτής στο περπάτημα και στο τρέξιμο μαζί .

Παθολογία

Με ποιο τρόπο όμως παράγεται ο πόνος ;

Καθώς ένας αθλητής τρέχει, η κίνηση της κάμψης ξεκινάει στο ισχίο και στο γόνατο .Στις 30 μοίρες περίπου της κάμψης του γονάτου , η λαγονοκνημιαία ταινία περνάει πάνω από τον πλάγιο επικόνδυλο και δημιουργείται η τριβή. Οι φορτίσεις λοιπόν που παρουσιάζονται στις αθλητικές δραστηριότητες , αυξάνουν τις δυνάμεις τριβής και πίεσης και ο πόνος κάνει την εμφάνισή του .

Επίσης κατά τη διάρκεια της φόρτισης , δημιουργείται μία συστολή των μυών που το περιβάλλουν , οι οποίοι όμως σφίγγουν την άρθρωση του γόνατος . Αυτό οδηγεί στην αύξηση της τριβής πάνω από το πλάγιο επικόνδυλο, και καθώς η λαγονοκνημιαία ταινία διασχίζει αυτόν , ο πόνος γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος .

Ένα μικρό βαθούλωμα σχηματίζεται μεταξύ του έξω μηριαίου κονδύλου και της λαγονοκνημιαίας ταινίας . Μελέτες έδειξαν ότι αυτός ο χώρος ,περιέχει τον αρθρικό υμένα και είναι μια πλευρική επέκταση και αναδίπλωση της πραγματικής αρθρικής κάψουλας της άρθρωσης του γόνατος. Η ιστολογική ανάλυση δείχνει φλεγμονή και υπερπλασία στον αρθρικό υμένα , ενώ η μαγνητική τομογραφία έδειξε διάχυτες ανωμαλίες κάτω από την ταινία και στον αρθρικό υμένα αλλά όχι μέσα στην ταινία. Αυτό σημαίνει ότι το σύνδρομο δεν είναι τενοντοπάθεια..Διακυμάνσεις παρατηρήθηκαν στο συγγενές πάχος της ταινίας ,ώστε οι ασθενείς με χοντρές ταινίες να έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση για δημιουργία συνδρόμου λαγονοκνημιαίας ταινίας.

Αιτιολογία

Η αιτιολογία του συνδρόμου αυτού είναι πολυπαραγοντική.Στην πραγματικότητα ο τραυματισμός αυτός προκαλείται από υπέρχρηση και οφείλεται σε λάθη στην προπονητική επιβάρυνση.Οι ξαφνικές αλλαγές στις επιφάνειες τρεξίματος ( από μαλακή σε σκληρή ,από επίπεδη σε ανηφόρα ή κατηφόρα ) , στην ταχύτητα , στην απόσταση , στα αθλητικά παπούτσια , δεν δίνουν την δυνατότητα στο σώμα να επουλώσει τους μικροτραυματισμούς που συμβαίνουν στην προπόνηση.Άλλοι παράγοντες που αναφέρονται συχνά είναι οι εξής :

• Ανισοσκελία –προκαλεί αλλαγές στην απαγωγή του ισχίου κατά τη διάρκεια του κύκλου της βάδισης ,στη κλίση του ιερού και της λεκάνης , που πιστεύεται ότι αυξάνουν την τάση στην λαγονοκνημιαία ταινία και στον τείνοντα την πλατεία περιτονία

• Ραιβά γόνατα-θεωρείται ένας παράγοντας κινδύνου, εξαιτίας του ότι αυξάνεται η τάση στην ταινία , καθώς αυτή διατείνεται περισσότερο πάνω από τον έξω μηριαίο κόνδυλο

• Υπερπρηνισμός –στον κύκλο του τρεξίματος ο άκρος πόδας κτυπά στο έδαφος μ’ ένα άκαμπτο πόδι σε υπτιασμό.Καθώς ολόκληρο το κάτω άκρο μετακινείται προς τα μπρος , η κνήμη κάνει έσω στροφή , πάνω από τον άκρο πόδα που βρίσκεται σε πελματιαία κάμψη , ξεκλειδώνοντάς το αυτό σε θέση πρηνισμού και ανάσπασης έξω χείλους , επιτρέποντάς μας να το φορτίσουμε .Ο πρηνισμός και η έσω στροφή αυξάνουν την τάση στην ταινία .Υπερβολικός πρηνισμός προκαλεί γρηγορότερη κνημιαία έσω στροφή , αυξάνει την προσαγωγή του ισχίου και την τάση στην ταινία πάνω από τον έξω μηριαιό κόνδυλο

• Αδυναμία των απαγωγών του ισχίου-όταν το πόδι κτυπά στο έδαφος , το μηριαίο έρχεται σε προσαγωγή ενάντια στην πλειομετρική δύναμη των απαγωγών ( μέσος γλουτιαίος & τείνων την πλατεία περιτονία). Αυτοί οι μυς εργάζονται πλειομετρικά στη φάση στήριξης και μειομετρικά στη φάση προώθησης στον κύκλο της βάδισης . Ο μέσος γλουτιαίος επίσης κάνει έξω στροφή στο ισχίο , ενώ ο τείνων την πλατεία περιτονία έσω στροφή .Όταν οι απαγωγοί του ισχίου είναι αδύναμοι ή βρίσκονται σε κόπωση οι δρομείς αυξάνουν την προσαγωγή και την έσω στροφή στη μέση φάση της στήριξης .Αυτό οδηγεί σε αυξημένη δύναμη βλαισότητας στο γόνατο και αυξημένη τάση και τριβή στην λαγονοκνημιαία ταινία .

• Μυοπεριτοναικός περιορισμός-σφιχτοί καμπτήρες του ισχίου (λαγονοψοίτης) , εκτείνοντες (γλουτιαίοι μυς), και στροφείς(ειδικά ο απιοειδής) ,αυξάνουν περισσότερο τη φόρτιση στους απαγωγούς και τους προσαγωγούς του ισχίου .

Κλινική εξέταση

Ο πόνος εντοπίζεται κατά μήκος της εξωτερικής μεριάς του γόνατος , ενδέχεται όμως να ακτινοβολεί και στο ισχίο.Ο πόνος χειροτερεύει μετά από κατηφορικό τρέξιμο .Ευαισθησία παρατηρείται πάνω από την εξωτερική μεριά του γόνατος , στον έξω μηριαό κόνδυλο 1-2 εκ. κοντά στην εξωτερική γραμμή της άρθρωσης . Ο πόνος μπορεί να προκαλείται με ενεργητική κάμψη –έκταση στο γόνατο μέσα στις 30 πρώτες μοίρες κάμψης , ενώ ο αντίχειρας του εξεταστή πιέζει πάνω από τον επικόνδυλο και την ταινία . Ο κριγμός μπορεί να είναι αισθητός .Ο περιορισμός στην προσαγωγή του ισχίου δείχνει σφιχτή λαγονοκνημιαία ταινία και βραχυμένο τείνοντα την πλατεία περιτονία .Κατά την αξιολόγηση για το σύνδρομο αυτό , πρέπει επίσης να εξετάσουμε για περιορισμούς στον λαγονοψοίτη , στον ορθό μηριαίο , στον γαστροκνήμιο και τον υποκνημίδιο .Η εξέταση συνήθως αποκαλύπτει περιορισμό στην προσαγωγή του ισχίου και αδυναμία των απαγωγών , ειδικά του μέσου γλουτιαίου .Μυοπεριτοναικοί περιορισμοί μπορούν να μιμηθούν το συγκεκριμένο σύνδρομο, και αυτοί οι περιορισμοί πρέπει να αναγνωριστούν μετά από προσεκτική εξέταση .Σημεία πυροδότησης ( trigger points ) κατά μήκος του έξω πλατύ , του δικέφαλου μηριαίου και του μικρού γλουτιαίου μπορεί να δώσουν αναφερόμενο πόνο στην εξωτερική μεριά του γόνατος .

Τα ακόλουθα τεστ πρόκλησης μπορεί να φανούν χρήσιμα :

• Δοκιμασία Ober : η δοκιμασία αυτή γίνεται με τον ασθενή ξαπλωμένο πάνω στην υγιή πλευρά με το ισχίο σε κάμψη έτσι ώστε να ευθειάζεται η οσφυική λόρδωση Το κάτω πόδι είναι σε κάμψη 90 ° στο γόνατο, ενώ ο εξεταστής με τα χέρια του σταθεροποιεί το μεγάλο τροχαντήρα και κρατάει το πόδι από τον αστράγαλο .Ο μηρός απάγεται παθητικά και εκτείνεται έτσι ώστε να πιάνει την λαγονοκνημιαία ταινία πάνω από το μεγάλο τροχαντήρα. Τότε ο μηρός προσάγεται παθητικά Αν ο μηρός παραμείνει κρεμασμένος , παράλληλα στο τραπέζι , αυτό δείχνει βράχυνση στη λαγονοκνημιαία ταινία

• Δοκιμασία Thomas : ο ασθενής κάθεται στην άκρη του κρεβατιού και στη συνέχεια ρολάρει πίσω σε ύπτια κατάκλιση , κρατώντας τα γόνατα στο στήθος έτσι ώστε να κρατηθεί επίπεδη η οσφυική μοίρα . Ο ασθενής κρατάει το ασυμπτωματικό πόδι και αμέσως χαμηλώνει το άλλο στο πάτωμα . Το τεστ αυτό θεωρείται θετικό , αν ο ασθενής δεν μπορεί να πετύχει 90° κάμψη στο γόνατο , φυσιολογική γωνία στο ισχίο, ή 15° απαγωγή του ισχίου σε σχέση με τη λεκάνη . Το τεστ αυτό επίσης χρησιμοποιείται για να εκτιμηθεί ο ορθός μηριαίος , ο λαγονοψοίτης και ο τείνων την πλατεία περιτονία

Πρόληψη

• Αποφυγή τρεξίματος σε ανισόπεδες επιφάνειες ,καθώς το κάτω πόδι θα έχει μεγάλες πιθανότητες για ανάπτυξη συνδρόμου τριβής
• Αποφυγή επαναλαμβανόμενου τρεξίματος σε κατηφόρες , εξαιτίας του ότι στο κατηφορικό τρέξιμο καταπονείται ο τετρακέφαλος , ο οποίος είναι ο κύριος σταθεροποιός μυς του γόνατος . Η επαναλαμβανόμενη κάμψη και έκταση στο γόνατο , σε συνδυασμό με αυξημένη τάση στη λαγονοκνημιαία ταινία , προδιαθέτει ένα δρομέα να αναπτύξει σύνδρομο τριβής
• Προοδευτική αύξηση της ποσότητας της προπόνησης
• Αλλαγή των αθλητικών παπουτσιών , κάθε 250-400 μίλια , περίπου κάθε 3-4 μήνες , εξαιτίας του ότι χάνουν το 40% της απορρόφησης των κραδασμών
• Χρησιμοποίηση ενός ημι-άκαμπτου ορθωτικού σε περίπτωση που ο αθλητής έχει πλατυποδία ή ψηλή ποδική καμάρα
• Διατάσεις και πάγο μετά από το τρέξιμο για 10 λεπτά στην εξωτερική μεριά του γόνατος
• Αύξηση της μυικής δύναμης των μυών της περιοχής με έμφαση στην σταθεροποίηση της άρθρωσης του γόνατος και των μυών που σταθεροποιούν την λεκάνη ( μέσος γλουτιαίος)

Συντηρητική Αποκατάσταση – Θεραπεία

Οι αρχικοί στόχοι της θεραπείας εστιάζονται στη μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος.Η προπόνηση πρέπει να επικεντρώνεται στην εκτέλεση των δραστηριοτήτων χωρίς πόνο και στην αύξηση της ελαστικότητας και της μυικής δύναμης των μυών του ισχίου , του μηρού και της γαστροκνημίας και η διατήρηση της καρδιοαναπνευστικής αντοχής .Ο τελικός στόχος είναι η επιστροφή του αθλητή στις προηγούμενες φυσιολογικές του δραστηριότητες.

Στάδιο 1
Βελτίωση της φυσιολογικής λειτουργίας

• Εν τω βάθει κινητοποίηση των μαλακών ιστών με τη μέθοδο της εγκάρσιας τριβής (deep friction ) – το τεντωμένο πόδι είναι σε έκταση ,προσαγωγή και έξω στροφή και γλυστράει στο ρολό που πιέζει τη λαγονοκνημιαία ταινία πάνω & κάτω.

• Διάταση του τείνοντα την πλατεία περιτονία και της λαγονοκνημιαίας ταινίας – το τεντωμένο πόδι σε έκταση –προσαγωγή και έξω στροφή . Η στροφή της λεκάνης αυξάνει τη διάταση.

Ενεργητικές διατάσεις

Παθητικές διατάσεις
ο θεραπευτής σταθεροποιεί τη λεκάνη –θέση διάτασης : έκταση ,προσαγωγή & έξω στροφή

Στάδιο2
Επιστροφή στην προπόνηση

• Ενδυνάμωση των μυών του ισχίου με έμφαση στο μέσο γλουτιαίο με την προυπόθεση ότι οι διατάσεις εκτελούνται χωρίς πόνο – απαγωγή του ισχίου με λυγισμένο και με τεντωμένο γόνατο

• Πλειομετρική επανεκπαίδευση του μέσου γλουτιαίου με έμφαση στη σταθεροποίηση της λεκάνης

Στάδιο3
Επιστροφή στην αγωνιστική προπόνηση

• Το τρέξιμο θα ξεκινήσει με την προυπόθεση ότι εκτελεί όλες τις δραστηριότητες της δύναμης χωρίς πόνο
• Το πρόγραμμα της προπόνησης θα πρέπει να γίνεται κάθε δεύτερη μέρα
• Η αύξηση της ποσότητας της προπόνησης δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 10% την εβδομάδα και η αύξηση της έντασης το 10% κάθε δεύτερη εβδομάδα

Χειρουργική αντιμετώπιση

Για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται θετικά στην συντηρητική αντιμετώπιση , η χειρουργική αντιμετώπιση κρίνεται αναγκαία .Η πιο συνηθισμένη προσέγγιση θεωρείται η απελευθέρωση 2 cm του οπισθίου τμήματος της ταινίας , στο σημείο που αυτή περνάει πάνω από τον έξω μηριαίο κόνδυλο .

Συμπέρασμα

Οι πιθανότητες εμφάνισης του συνδρόμου τριβής της λαγονοκνημιαίας ταινίας μπορούν να μειωθούν , με την προϋπόθεση ότι θα αναγνωριστούν και θα διορθωθούν οι πιθανές ανατομικές δυσμορφίες και οι αθλητές ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα προπόνησης που βασίζεται στην αρχή της προοδευτικότητας και της σταδιακής αύξησης της επιβάρυνσης .